Η ταινία Ανεμοδαρμένα Ύψη βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Έμιλι Μπροντέ, είναι μία ταινία που πραγματεύεται τον θυελλώδη έρωτα της Κάθριν και του Χίθκλιφ. Μία παιδική αγάπη, που γίνεται έρωτας και έπειτα πάθος για εκδίκηση.
Η ταινία αποκλίνει αρκετά από το βιβλίο γι’ αυτό και δεν θα πρέπει, κατά την άποψή μου, η κριτική της να βασιστεί στο πόσο πιστά ακολουθεί το κλασικό μυθιστόρημα ή όχι.
Τα σκηνικά και οι ενδυμασίες παραπέμπουν σε σουρεαλιστικά τοπία βγαλμένα από μεσαιωνικά παραμύθια. Όμως και το ίδιο βιβλίο κινείται σε μία έντονη, σκοτεινή ατμόσφαιρα, με γοτθικό στυλ, με ένα παθιασμένο/καταστροφικό έρωτα και το απομονωμένο σκηνικό.
Αυτά είναι εξάλλου και τα χαρακτηριστικά πολλών βιβλίων της ίδιας εποχής. Η τάση της λογοτεχνίας στον 19ο αιώνα ήταν σκοτεινά ρομάντζα και γοτθικά τοπία.
Όπως για παράδειγμα η Τζέιν Έιρ, η Ρεβέκκα, Ο Ένοικος του Γουάιλντφελ Χολ και το Φρανκεστάιν το οποίο κι αυτό πρόσφατα έγινε ταινία.
Αυτό που κράτησα από την ταινία δεν ήταν το πάθος, ούτε ο απαγορευμένος έρωτας. Αυτά τα έχουμε δει εξάλλου πολλές φορές και στον κινηματογράφο και σε κάθε είδους μορφή τέχνης.
Αυτό που κράτησα ήταν η προδοσία.
Όχι η ερωτική προδοσία.
Η προδοσία της υπηρέτριας Νέλι προς την Κάθριν. Η Κάθριν εμπιστευόταν τυφλά τη Νέλι, καθώς αυτή τη μεγάλωσε, χωρίς να γνωρίζει ότι η δεύτερη είχε μέσα της μίσος, ζήλια και δικές της προσωπικές φιλοδοξίες που δεν θα σταματούσαν, ακόμη κι αν σημαίναν τον θάνατο της “προστατευόμενης” της.
Η Κάθριν το καταλαβαίνει αργά. Λίγο πριν πεθαίνει ανήμπορη και άρρωστη, λέει, “Η Νέλι είναι ο μυστικός εχθρός μου”.
Η Νέλι την σκότωσε δύο φορές. Όταν της έκρυψε ότι ο Χίθκλιφ κρυφάκουγε τη συζήτησή τους, που τον έκανε να φύγει μακριά. Και τη δεύτερη όταν την άφησε κατάκοιτη, μαραζωμένη να πεθάνει ενώ έκαιγε τα γράμματα που της έστελνε ο Χίθκλιφ.
Σημείωση ότι στο βιβλίο η Κάθριν πεθαίνει στη γέννα, όμως ο στόχος αυτού του κείμενου δεν είναι η σύγκριση με το βιβλίο.
Ο κρυφός εχθρός. Αυτός που δεν υπολογίζουμε. Αυτός που εμπιστευόμαστε. Αυτός που είναι πολύ κοντά μας και αφήνουμε τη μοίρα μας στα χέρια του. Πόσοι έχουμε στη ζωή μας έναν τέτοιο; Που μπορεί να μην καίει γράμματα, όμως μας κατευθύνει σε παγίδες, σε λάθος αποφάσεις, ή μας πολεμά έμμεσα από ζήλια και κακία ή τρώει το σώμα και την ψυχή και το αντιλαμβανόμαστε πολύ αργα.
Τον φανερό εχθρό τον ξέρεις και έχεις τα όπλα να τον αντιμετωπίσεις. Από τον εχθρό που είναι ντυμένος συγγενής, φίλος, σύντροφος πώς προστατεύεσαι;
Λοιπόν, η Κάθριν δεν πέθανε από έρωτα. Πέθανε από προδοσία.
Και το χειρότερο, δεν έμαθε ποτέ ότι ο Χίθκλιφ παρόλο που παντρεύτηκε την Ιζαμπέλλα από εκδίκηση, δεν έπαψε ποτέ να την αγαπά.
