Παίρνεις όσα δίνεις στη σχέση σου; Θα μου πεις η αγάπη δεν είναι μπακάλικο, όπως είχε πει και η Αλκυόνη Παπαδάκη, να μετράς τι έδωσες εσύ και τι ο άλλος, αλλά αν η ζυγαριά πάντα βαραίνει πάντα προς το μέρος σου, λογικό είναι να θυμώσεις. Αισθάνεσαι μέσα σου τη προδοσία να ριζώνει. Δεν γίνεται να υποχωρείς εσύ διαρκώς για να σωθεί η σχέση σου.
Οι ακόλουθες συμπεριφορές σου φαίνονται γνώριμες; Κάνεις πάντα αυτό που θέλει ο άλλος, πηγαίνετε στο αγαπημένο του εστιατόριο, παρακολουθείτε τις ταινίες που του/της αρέσει, βγαίνετέ πάντα με δικούς του φίλους ενώ βαριέται να βγει με τις δικές σου παρέες. Δεν μπαίνει καν στο κόπο να σε ρωτήσει τι θα ήθελες εσύ να κάνεις για αλλαγή. Δεν σε βοηθάει στις δουλείες του σπιτιού ενώ εργάζεστε και οι δύο οχτάωρο; Γενικά αγνοεί τις δικές σου ανάγκες και πάντα ο εαυτός του έρχεται πρώτος.
Γιατί κάνεις αυτό το κακό στον εαυτό σου; Είναι τόσο όμορφος ή πλούσιος που αγνοείς όλα του τα στραβά; Τον σύντροφο σου να τον διαλέγεις επειδή κάνει καλό στη ψυχή σου και όχι για το θεαθήναι. Να δίνεις και να παίρνεις ισότιμα. Στον έρωτα δεν χωράει το λίγο. Με το να δίνεις περισσότερα στον άλλο απ’ ότι αξίζει, μειώνεις την δική σου αξία. Αυτός που δίνει λίγα, στο τέλος θα φύγει για να βρει το ισότιμο του. Του παραδίνεις αξία και αποκτά τόση αυτοπεποίθηση που πιστεύει πως εσύ αξίζεις λιγότερα από αυτόν. Ενώ στην ουσία σε εγκαταλείπει για το λίγο του, το ισότιμο του. Ότι δίνεις παίρνεις σε αυτή στη ζωή και αν δεν πιστέψεις πως αξίζεις δεν θα ευτυχίσεις ποτέ.
Αν είσαι άνθρωπος που πάντα δίνεις πολλά βρες το ισότιμο σου ή μάθε να ισοζυγίζεις την ζυγαριά. Κανείς δεν εκτιμάει το “θύμα”. Μάθε να παίρνεις και να δίνεις ισότιμα, στον έρωτα δεν χωράει το λίγο!
