Ψυχολόγος δεν είμαι όμως έχω μάθε μέσα από τα χρόνια να παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους και μέσα από αυτό αλλά και από τις εμπειρίες μου να μαθαίνω για τις συμπεριφορές και για το πως λειτουργεί ο κόσμος.
Παρατηρώ βέβαια και τον εαυτό μου, όσο πιο αντικειμενικά μπορώ ως τρίτος και είμαι ο πιο αυστηρός κριτής του αλλά και ο καλύτερος θεραπευτής του. Γιατί στην τελικά αυτόν που έχουμε κάθε μέρα και στις πιο δύσκολες στιγμές, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον είναι τον εαυτό μας.
Και μέσα από αυτό το ταξίδι της αυτοθεραπείας, ανακαλύψα ότι η συγγραφή είναι ένα εργαλείο ψυχοθεραπείας. Ένα πολύ δυνατό εργαλείο μάλιστα, για όσους το προτιμούν και το έχουν έμφυτο μέσα τους.
Η συγγραφή είναι βέβαια και ταλέντο που χρειάζεται να αναπτυχθεί σε δεξιότητα, να καλλιεργηθεί και να ωριμάσει. Όμως, είναι κι αυτό κομμάτι της χαλάρωσης και της προσωπικής μας θεραπείας, όταν το έχουμε επιλέξει ως χόμπι.
Και συνήθως, η συγγραφή πάει μαζί με το διάβασμα. Ένα άλλο χόμπι που χαλαρώνει και καλλιεργεί τον άνθρωπο, όσο λίγα πλέον στον κόσμο. Αυτά τα δύο μαζί έχουν, λοιπόν, μια μαγική επίδραση πάνω στον ανθρώπινο νου. Τον ανοίγουν, τον ξεκουράζουν, το προβληματίζουν θετικά, τον εξασκούν.
Η συγγραφή δεν είναι απλά παρατήρηση σε γραπτό λόγο. Είναι και έκφραση συναισθημάτων. Σκεφτείτε ότι τα συναισθήματά σας είναι κάποτε σαν μια βαριά πέτρα μέσα σας, και δεν ξέρετε πώς να τα βγάλετε έξω. Κι εκεί παίρνετε το πληκτρολόγιο κι αρχίζετε και γράφετε όσα νιώθετε. Τα εξωτερικεύετε δηλαδή με αυτόν τον τρόπο όπως θα μιλούσατε σε μία φίλη σας ή στον ψυχολόγο. Μάλιστα, είστε και ακόμη πιο ειλικρινείς, γιατί νιώθετε ασφαλείς στον δικό σας και κανείς δεν σας κοιτάει.
Από κει και πέρα είναι δική σας απόφαση, αν θα μοιραστείτε με άλλους τα γραπτά σας, είτε για να βρείτε συμπαράσταση είτε για να βοηθήσετε κόσμο που νιώθει όπως εσείς ή αν θα τα κρατήσετε για τον εαυτό σας.
Γι’ αυτό και οι άνθρωπο αν το σκεφτείτε, κρατούσαν για χρόνια ημερολόγια. Εκεί, έγραφαν όσα δεν ήθελαν να χαθούν ή όσα ήθελαν να βγάλουν από μέσα τους. Τώρα τα γράφουμε στον υπολογιστή, τότε τα έγραφαν σε χαρτί. Η ουσία όμως είναι η ίδια.
Νιώθω προσωπικά πολύ τυχερή που ενώ ξεκίνησα να γράφω και να διαβάζω, για να βγαίνω τα βράδια από τα σκοτάδια μου, σήμερα το κάνω και πιο επαγγελματικά. Μπορεί η συγγραφή να μην είναι ένα βιοποριστικό επάγγελμα στις μέρες μας, όμως μπορεί να σου προσφέρει την απόλαυση να μοιράζεσαι τις λέξεις σου με χιλιάδες κόσμο, μέσω των κοινωνικών δικτύων, να γνωρίζεις ενδιαφέροντες ανθρώπους και να επικοινωνείς κάνοντας κάτι που αγαπάς. Και αυτό από μόνο του είναι μεγάλη ικανοποίηση και σου άνοιγει άλλες επαγγελματικές πόρτες.
Θα πρότεινα, λοιπόν, την συγγραφή ως ψυχοθεραπεία. Ανοίγει ορίζοντες που δεν μπορεί κανείς ίσως να φανταστεί.
