Η γενναιοδωρία είναι η ηθική αρετή κατά την οποία ένας άνθρωπος προσφέρει πρόθυμα βοήθεια, αγαθά ή υποστήριξη στους άλλους χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα. Εκφράζει αλτρουισμό και διάθεση προσφοράς προς τους συνανθρώπους. Οι Ρωμαίοι φιλόσοφοι, ο Σενέκας ο Νεότερος και ο Κικέρων θεωρούσαν ότι η γενναιοδωρία είναι σημαντική αρετή  για την κοινωνική συνοχή.

Η γενναιοδωρία, σύμφωνα με τον Σενέκας τον Νεότερο, αποτελεί μια σημαντική ηθική αρετή που εκφράζεται μέσα από την προσφορά ευεργεσιών προς τους άλλους. Στο έργο του «De Beneficiis» (ελλ. «Περί Ευεργεσιών») μεταξύ 56 και 64 μ.Χ., υποστηρίζει ότι η πραγματική αξία μιας ευεργεσίας δεν βρίσκεται στο μέγεθος του δώρου αλλά στην πρόθεση εκείνου που δίνει. Η γενναιοδωρία πρέπει να προσφέρεται με ειλικρίνεια, προθυμία και χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος, γιατί όταν γίνεται με σκοπό το προσωπικό όφελος χάνει το ηθικό της νόημα.

Επιπλέον, ο Σενέκας ο Νεότερος, τονίζει ότι οι ευεργεσίες δημιουργούν δεσμούς φιλίας και εμπιστοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους, συμβάλλοντας έτσι στην αρμονία και τη συνοχή της κοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο, η γενναιοδωρία δεν είναι απλώς μια πράξη προσφοράς, αλλά μια έκφραση αρετής και ανθρωπιάς.

Μαρμάρινη προτομή του Σενέκα του 3ου αιώνα, βρίσκεται στo μουσείο
Staatliche Museen zu Berlin, Γερμανία.

Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων στο έργο του «De Officiis» (ελλ. «Περί καθηκόντων») γραμμένο το 44 π.Χ, υποστηρίζει ότι η γενναιοδωρία είναι σημαντική για τη δημόσια ζωή. Πρέπει όμως να γίνεται χωρίς να βλάπτει τον ίδιο τον άνθρωπο ή τους άλλους και να αποσκοπεί στο καλό της κοινωνίας.

Οι Έλληνες φιλόσοφοι ασχολήθηκαν επίσης με τη γενναιοδωρία και τη θεωρούσαν σημαντική ηθική αρετή. Ο Αριστοτέλης μιλά για τη γενναιοδωρία στο έργο «Ηθικά Νικομάχεια» μεταξύ 335 και 323 π.Χ., υποστηρίζει ότι ο ενάρετος άνθρωπος δίνει χρήματα ή βοήθεια με μέτρο και σωστή πρόθεση, χωρίς σπατάλη αλλά και χωρίς τσιγκουνιά.  Ενώ ο Πλάτων, στο έργο του «Πολιτεία», γραμμένο μεταξύ 380–360 π.Χ, συνδέει τη γενναιοδωρία με τη δικαιοσύνη και την αρετή της ψυχής. Θεωρεί ότι ο σωστός άνθρωπος βοηθά τους άλλους και μοιράζεται αγαθά γιατί επιδιώκει το κοινό καλό.

Οι πιο πάνω φιλόσοφοι συμφωνούν ότι η γενναιοδωρία είναι αρετή, αλλά πρέπει να ασκείται με σωστή πρόθεση, μέτρο και με μόνο σκοπό το καλό των άλλων και της κοινωνίας. Και το μόνο σίγουρο είναι πως ο γενναιόδωρος άνθρωπος δεν περιμένει ποτέ αντάλλαγμα. 

Εσύ τι πιστεύεις; Υπάρχει πραγματική γενναιοδωρία στις μέρες μας;