Σε έναν κόσμο γεμάτο βιασύνη και άγχος, οι τέχνες γίνονται ένα καταφύγιο για την ανθρώπινη ψυχή. Η μουσική, η ζωγραφική, η ποίηση, το θέατρο και ο χορός δεν είναι μόνο μορφές έκφρασης, είναι κατατόπια που οδηγούν τον άνθρωπο στη ψυχική γαλήνη και την αγάπη για ζωή. Οι Καλές Τέχνες δεν αλλάζουν μόνο τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, αλλάζουν και τον τρόπο που αισθανόμαστε μέσα σε αυτόν. Μας θυμίζουν πως παρά τις δυσκολίες, υπάρχει πάντα χώρος για ομορφιά, δημιουργία και ελπίδα.
Η λογοτεχνία εξωτερικεύει τα κρυφά συναισθήματα. Μέσα από τις λέξεις, ο δημιουργός αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, κατανοεί τον εαυτό του και νιώθει λιγότερο μόνος. Ακόμα και διαβάζοντας ένα ποίημα ή μία ιστορία μπορεί να εισπράξει παρηγοριά, δύναμη και επιφοίτηση σε δύσκολες στιγμές. Ο Franz Kafka, έλεγε ότι η γραφή ήταν για αυτόν μια μορφή προσωπικής “εκτόνωσης” και επιβίωσης.
Ο Βίκτωρ Ουγκώ είπε: «Η μουσική εκφράζει ό,τι δεν μπορεί να ειπωθεί και ό,τι δεν μπορεί να μείνει σιωπηλό.» Δηλαδή η μουσική έχει τη δύναμη να αγγίζει τα πιο κρυφά συναισθήματα. Μια απαλή μελωδία μπορεί να ηρεμήσει το άγχος, να προσφέρει παρηγορία και να ταξιδέψει το μυαλό μακριά από τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Ποιος ακούει Σεμπάστιαν Μπαχ και δεν ηρεμεί η ψυχή του; Φτάνει να ακούς μουσική που σε ανεβάζει ψυχολογικά.
Ακόμη και ο χορός αποτελεί έναν τρόπο απελευθέρωσης. Μέσα από τον χορό, ο άνθρωπος εκφράζει συναισθήματα, χαρά και λύπη χωρίς λόγια. Αυτή η έκφραση λειτουργεί σαν “εκτόνωση” και φέρνει εσωτερική ηρεμία. Η κίνηση του σώματος σε αρμονία με τη μουσική βοηθά τον άνθρωπο να αποβάλει την ένταση και να αισθανθεί ελεύθερος. Η τεχνικές και η προσήλωση που χρειάζεται μια χορογραφία, προσφέρει το αίσθημα της επίτευξης, της ικανοποίησης ότι μπορείς. Το μπαλέτο «Η Λίμνη των Κύκνων» του Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι αποτελεί αριστούργημα της ιστορίας του κλασικού χορού και μουσικής. Αυτή η αγαπήμενη παράσταση καταπραΰνει τη ψυχή των χορευτών καθώς και των θεατών.
Το θέατρο είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Με το να προσποίησε πως είσαι κάποιος άλλος, ξεχνάς για λίγο τη δική σου ζωή, ξεχνάς τα προβλήματα σου. Ένας ρόλος σου δίνει αυτοπεποίθηση να αντιμετωπίσεις τη δική σου ζωή ή να την δεις αλλιώς. Ο Βρετανός ηθοποιός Laurence Olivier είπε: «Ο ηθοποιός είναι ένας άνθρωπος που προσποιείται ότι είναι κάποιος άλλος, ενώ προσπαθεί να είναι ο εαυτός του.»
Η ζωγραφική, από την άλλη, επιτρέπει στην ψυχή να μιλήσει με τα χρώματα. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει στον καμβά τις σκέψεις του, τα όνειρα του, τους προβληματισμούς του, ενώ ο θεατής βρίσκει μέσα στα έργα εικόνες που τον γαληνεύουν και τον εμπνέουν. Είτε ζωγραφίζεις εσύ ο ίδιος, είτε έχεις πίνακα στο σαλόνι σου με ηλιοβασίλεμα σου δημιουργεί ένα αίσθημα εσωτερικής ηρεμίας. Τα περίφημα «Νούφαρα» του Κλωντ Μονέ, είναι από τα πιο γαλήνια τοπία που δημιουργηθήκαν ποτέ. Τα χαρούμενα χρώματα της φύσης προσδίδουν την αίσθηση του «παραδείσου».
Και τέλος, η επιστήμη της ψυχολογίας, αποδεικνύει πως οι τέχνες είναι απαραίτητες για μια γαλήνια ζωή. Η έκφραση των συναισθημάτων είναι απαραίτητη για την ψυχική υγεία, γι’ αυτό και οι τέχνες συχνά χρησιμοποιούνται θεραπευτικά. Η μουσικοθεραπεία, η δραματοθεραπεία, γραφοθεραπεία και η θεραπεία μέσω ζωγραφικής βοηθούν ανθρώπους κάθε ηλικίας να εκφραστούν, να μειώσουν το άγχος και να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Η τέχνη γίνεται έτσι ένα μέσο για τον άνθρωπο να βρει αρμονία με τον εαυτό του.
