Η Αξία των Διακοπών 

Διακοπές, επτά γράμματα και τρεις συλλαβές, ίσως μια καθημερινή λέξη που όλοι μας ξέρουμε να προφέρουμε. Αυτό μάλλον που διαφέρει είναι το σημαινόμενο της, η ποικίλα έννοια που ξυπνά μέσα μας… ίσως ένα ολόκληρο σύμπαν εικόνων, λέξεων, ήχων, αναμνήσεων  και συναισθημάτων.

Για αρκετούς, διακοπές σημαίνει ήλιος, θάλασσα, αλμύρα, μπύρα, μοχίτο ελληνικά ή εξωτικά νησιά.  

Για άλλους, έρωτας, μουσική λίκνισμα και ξενύχτι.

Και για μερικούς, απλώς χρόνος στο σπίτι χωρίς ρολόγια αποκοπή από το πρωινό ξύπνημα και βουτιές στην κοντινή θάλασσα, απλά λιτά μα και τόσο όμορφα.

Φυσικά είναι και τα άτομα όπου η  σημασία της  σημαίνει βουνό, σύνδεση με τη φύση, γείωση κάθαρση,  μετουσίωση, καθαρός αέρας, σιωπή, πεζοπορία και ένωση με τους ρυθμούς της γης, εξερεύνηση, νυχτερινή κουβέντα, υπαίθρια παιχνίδια και δροσερές αγκαλιές.

Διακοπές για κάποιους άλλους είναι μακρινή,  πικρή και δύσβατη, μοναξιά και αποστασιοποίηση από τη χαρά από τη ξεγνοιασιά και την ανθρώπινη επαφή.  

Άραγε για σένα τι είναι οι διακοπές; ή μάλλον τι είναι η δια – κοπή;

Μήπως στο βάθος της λέξης είναι για  όλους μας οι διακοπές είναι μια τεράστια λέξη που δεν αποτελείται μόνο από επτά γράμματα αλλά κάτι πολύ περισσότερο… είναι η διακοπή του χρόνου,  στο πριν και στο μετά  και η σύνθεση του εδώ και τώρα, του  αιώνιου σήμερα όπου  που χτίζοντας στιγμές, αναμνήσεις και συμπαντικές συνάψεις με τους γύρω μας αλλά και με τον ίδιο μας εαυτό; Μήπως αυτή η διάσπαση από το τρέξιμο και από τις λίστες (To do list) μας ενθυμίζει ποιοι τελικά είμαστε και τι ακριβώς θέλουμε, τι ακριβώς χρειαζόμαστε από τους άλλους αλλά και από εμάς… να βιώσουμε ξανά  τη ξεγνοιασιά το μοίρασμα της σύνδεσης και της ισότητας.

Τελικά μέσα από τις διακοπές τι αποκόπτεται και τι χώρο  αφήνουμε να δημιουργηθεί στο μυαλό μας, στην καρδιά μας στη συνειδητότητα μας;

Δημιουργείται χώρος  για κάτι καλύτερο, εποικοδομητικό ή μήπως οι διακοπές – η δια- κοπή είναι ένα τεχνική ανθρώπινη ανάγκη που εμπεριέχει και αυτή κερδοφορία, συμφέροντα, πλαστή και στιγμιαία  απόλαυση, ψευδές υποσχέσεις προς στους άλλους αλλά και προς εμάς;

Μήπως οι διακοπές  θα έπρεπε να ήταν ενταγμένες και δομημένες στις αρχικές ουσιαστικές ανάγκες του ανθρώπου έτσι ώστε να μπορεί να ανασχηματίζει τη  ζωή του;

Μήπως  δεν μάθαμε συνειδητά  ότι οι διακοπές δεν είναι μόνο οι μακρινές αποστάσεις , το ακριβό, η καλοκαιρινή εποχή, αλλά οι διακοπές – η διακοπή – η παύση μπορεί να είναι  και κάπου κοντά, μπορεί να είναι και τον μήνα Φεβρουάριο  αλλά μπορεί να είναι και μια Τρίτη του Μάρτη αλλά και μια ώρα μαζί με έναν φίλο, ή με το αγαπημένο μας ζωάκι  αλλά μπορεί να είναι 30΄ καθημερινά μόνο με εσένα.

Τελικά πόσο εφαρμόζεις αυτή την διακοπή, την παύση στην καθημερινότητα σου; Την επιλέγεις; Της  επιτρέπεις  να είναι συνοδοιπόρος σου; ή πάντα αναβάλεις την παύση -τη διακοπή για μετά στο μακρινό μέλλον και ζεις μόνο με αυτή την  προσδοκία.

Όρισε τις δικές σου δια- κοπές / παύσεις  να είναι τακτικές άσχετα από την τοποθεσία, διάρκεια και κόστος.  Ένταξε στις δικές σου χρονογραμμές την παύση που σου αρμόζει και σε θεραπεύει καθώς μέσα από τη διακοπή – την παύση και ίσως για μερικούς σιωπή, αναγεννιούνται καινούριες προοπτικές τόσο σε συλλογικό όσο και στο ατομικό επίπεδο.

Καλές δια – κοπές λοιπόν.