Fluid Persistence
Εγκαίνια: 12 Δεκεμβρίου 2025, 19:00 @ NiMAC
Διάρκεια: 12 Δεκεμβρίου 2025 – 31 Μαΐου 2026
Καλλιτέχνες: Έλενα Αδάμου, Alev Adil, Ιωάννης Αριστοτέλους, Χαράλαμπος Αρτέμης, Δαμιανός Ζησίμου, Παύλος Ιωαννίδης, Στέλιος Καλλινίκου, Nurtane Karagil, Μαρίνα Κασσιανίδου, Κυριακή Κώστα, Νικόλας Λαμπούρης, Μαρία Λοϊζίδου, Ελένη Μούζουρου, PASHIAS, Αλέξανδρος Πισσούριος, Σωκράτης Σωκράτους, Κωνσταντίνος Ταλιώτης, Μαριάννα Χριστοφίδου, Μικέλλα Ψαρά
Επιμελήτρια: Δρ. Έλενα Στυλιανού
Ερευνητικά πρότζεκτς:
Δρ. Ευανθία Τσελίκα
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Σχεδιασμού και Πολυμέσων, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
Δρ. Esra Plümer
Ιστορικός Τέχνης, Συγγραφέας-Ερευνήτρια
Η έκθεση Fluid Persistence, που ανοίγει στις 12 Δεκεμβρίου 2025 στο Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, Συνεργασία: Ίδρυμα Πιερίδη [NiMAC], ξεκινά από δύο καίρια σημεία αναφοράς: τη δήλωση του John Burns στην Daily Mail το 1943, όπου περιγράφει τον ποταμό Τάμεση ως «υγρή ιστορία», και το βιβλίο της δημοσιογράφου Erica Gies, Water Always Wins (2021), το οποίο μας καλεί να αναλογιστούμε τις επιθυμίες του ίδιου του νερού. Το νερό, μια ζωτική αλλά απρόβλεπτη δύναμη, τρέφει οικοσυστήματα, διαμορφώνει τοπία και ρέει μέσα από ανθρώπινα και μη ανθρώπινα σώματα, ενώ αντιστέκεται σε κάθε προσπάθεια ελέγχου σε μια εποχή ταχείας ανάπτυξης και κλιματικής αστάθειας. Σε αυτό το πλαίσιο, το ερώτημα «Τι θέλει το νερό;» αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Η έκθεση Fluid Persistence παρουσιάζει δεκαεννέα σύγχρονους/ες καλλιτέχνες/ιδες, των οποίων το έργο ανταποκρίνεται άμεσα ή έμμεσα στις παραπάνω ιδέες. Πιο συγκεκριμένα τα έργα διερευνούν επείγοντα ζητήματα σχετικά με την οικολογική καταστροφή, το ρόλο του νερού στην αφήγηση και τη μυθοπλασία, την γεωπολιτική του δύναμη, καθώς και τη σκοτεινή, στοιχειωτική και βαθιά μεταμορφωτική του φύση που πηγάζει από το γεγονός ότι είμαστε σώματα νερού.
Με αφετηρία την Κύπρο αλλά με απήχηση πολύ πέρα από αυτήν, η έκθεση φέρνει σε διάλογο τοπικές ιστορίες ποταμών, θαλασσών, υγροτόπων, πηγαδιών, φραγμάτων και υδάτινων οδών με ευρύτερα περιβαλλοντικά και γεωπολιτικά πλαίσια. Από αρχαίους μύθους μέχρι αποικιακές υποδομές και κρυφές υδάτινες ροές, το νερό αναδύεται ως αγωγός δύναμης και φορέας αναμνήσεων, ψιθύρων και χαμένων ζωών. Οι συμμετέχοντες/ουσες καλλιτέχνες/ιδες εντοπίζουν αδρανείς ποταμούς και πηγές στη Λευκωσία, καταγράφουν προφορικές μαρτυρίες, φωτογραφίζουν διαβρωμένες πέτρινες επιφάνειες και χαρτογραφούν υγροβιότοπους και ακτογραμμές που έχουν σημαδευτεί από εδαφικό έλεγχο και οικολογικές αλλαγές. Άλλοι/ες χρησιμοποιούν το νερό συμβολικά για να εκφράσουν τη θλίψη, την επιθυμία, την ελευθερία και την κάθαρση.
